Uw naaste liefhebben
maart 12, 2016
Waarom blijven wij hier totdat wij sterven?
maart 13, 2016
Show all

“Pesach” De verandering door de Kerk

Door alle generaties heen vieren de Joden ieder jaar Pesach om de uittocht uit Egypte onder leiding van Moshe [Mozes] te herdenken. Het is een bevrijdingsfeest, want het volk der Israëlieten werd door de Eeuwige bevrijd uit de slavernij. Voor de messiasbelijdende Joden heeft Pesach echter een diepere betekenis gekregen, want door Zijn offer op Golgotha en Zijn opstanding heeft Yeshua (Jezus) ons bevrijd uit de slavernij van de zonde. Dit gebeurde tijdens Pesach, en daarom is het met Pesach eigenlijk dubbel feest! Het is dan ook droevig, dat de niet-joodse christenen hun Paasfeest op een ander tijdstip vieren dan G’d daarvoor heeft voorgeschreven. Dat ze zich daarvoor beroepen op de gregoriaanse kalender mag geen excuus zijn. Ook bij het hanteren van een andere kalender kan men ervoor zorgen, dat het feest evengoed op het juiste tijdstip wordt gevierd. Als er in G’ds Woord staat, dat de Sederavond ofwel het Avondmaal op de 14e Nisan (toen op een woensdagavond) en daarna het zeven dagen durende feest der ongezuurde broden inclusief Yom haBikurim [de Dag de Eerstelingen], waarop de opstanding van Yeshua heeft plaatsgevonden, op de dag na de eerste Shabat gevierd moet worden, waarom doet men dat dan niet? In Sh’mot [Exodus] 12:14 zegt de Eeuwige beslist niet vrijblijvend: “En deze dag zal u een gedenkdag zijn, gij zult hem vieren als een feest voor de Eeuwige; in uw geslachten zult gij hem als een altoosdurende inzetting vieren”. – Het woordje “altoosdurende” wil dus zeggen: voor altijd! Er is nooit door Yeshua (Jezus) of wie dan ook gezegd, dat dit afgeschaft zou zijn en dat we zelf mogen bepalen wanneer wij Zijn lijden en opstanding mogen herdenken. En het is ook een goedkoop excuus om te zeggen, dat men de Joodse kalender niet kent en derhalve niet weet, wanneer 14 Nisan is. In vrijwel elke goede agenda staan de Joodse feestdagen duidelijk vermeld onder de datum van de ‘gewone’ tijdrekening. Men kan daar dus precies zien op welke dagen de Joden in gehoorzaamheid aan G’d de door Hem voorgeschreven feestdagen vieren. Maar hoe komt het, dat christenen hardnekkig en soms zelfs tegen beter weten in hun feestdagen op een ander tijdstip vieren, en afhankelijk van het kalenderjaar soms wel met wéken verschil? Gelukkig zijn er ook jaren waarin er ze toevallig gelijk vallen, maar toch!

Het feest van Ishtar

Het blijft helaas een feit, dat het “Laatste Avondmaal” door de christenen op de “Witte Donderdag” wordt herdacht, terwijl de Sederavond op woensdagavond werd gehouden en het sterven van Yeshua (Jezus) op de “Goede Vrijdag”, terwijl dit op donderdagnamiddag heeft plaatsgevonden. Zijn opstanding uit het graf viert de Kerk reeds vanaf de derde eeuw niet op de eerste zondag die in de week van de ongezuurde broden valt, maar op de heidense feestdag ter ere van de lentegodin Astartes ofwel Ishtar. De Engelse naam ‘Easter’ voor Pasen berust dus op de naam ‘Ishtar’. De Germaanse naam voor deze godin der vruchtbaarheid is ‘Ostara’, vandaar dat Pasen in het Duits ‘Ostern’ heet. De paaseieren, paastakjes en de paashaas hebben derhalve alles met de vruchtbaarheidscultus van deze lentegodin te maken, maar beslist niets met de opstanding van Yeshua! De Kerk, die in de vierde eeuw het Paasfeest bewust heeft losgekoppeld van het bijbelse Pesach, geeft dus niet alleen met de gekozen datum, maar zelfs ook met de naamgeving en inhoudelijkheid alle eer aan Ishtar ofwel Astartes, terwijl reeds Sh’mu’el haNavi [de profeet Samuël] daarvoor heeft gewaarschuwd: “Toen zeide Sh’mu’el tot het gehele huis Israëls: Indien gij u met uw gehele hart tot de Eeuwige bekeert, doet dan de vreemde goden en de Astartes uit uw midden weg en richt uw hart op de Eeuwige en dient Hem alleen; dan zal Hij u redden uit de macht der Filistijnen. Daarop deden de Israëlieten de Baals en de Astartes weg en dienden de Eeuwige alleen.” Sh’mu’el alef [1 Samuël] 7:3-4. De Israëlieten gaven gehoor aan deze oproep, de Kerk niet! Israël heeft Ishtar weggedaan, de Kerk heeft haar binnengehaald! Interessant detail is overigens, dat Ishtar tevens de godin van de prostitutie was…

Koninginnedag

Gelukkig hangt ons behoud niet alleen van het wel of niet houden van feestdagen af, maar van het geloof in Yeshua op de eerste plaats. Maar àls we de door G’d ingestelde feestdagen herdenken – en Yeshua (Jezus) heeft ons opgedragen de wil van Zijn Vader te doen, – laten we het dan wèl doen op het tijdstip, dat de Eeuwige daarvoor heeft bepaald! Als men daarbij op technische problemen stuit, wil ik gaarne verwijzen naar de in Nederland zo populaire Koninginnedag (inmiddels koningsdag). Ook al wordt dit op 30 april uitbundig gevierd werd, toch zijn er nog genoeg mensen die erbij stil blijven staan, dat de koningin eigenlijk op 31 januari jarig is. Er is niemand die loopt te verkondigen, dat hare majesteit koningin Beatrix op 30 april jarig zou zijn. Dat doet de Kerk aangaande Yeshua (Jezus) wel, niet alleen met Pasen, maar ook met alle andere feestdagen inclusief Kerstmis! Het jaar 5759, waarin ik deze bijbelstudie schreef, was echter buitengewoon fascinerend, omdat het één van de jaren was, dat de periode waarin Yeshua (Jezus) zich heeft geofferd, gelijk liep met de Romeinse kalender en we derhalve al de gebeurtenissen van toen dag voor dag en uur voor uur konden reconstrueren (zie bijliggend schema). Deze reconstructie geeft ons de mogelijkheid om allerlei vragen te beantwoorden, die door de eeuwenlange kerktraditie zijn ontstaan. De Kerk heeft zich onvoldoende gerealiseerd, dat Yeshua (Jezus) en Zijn Sh’lichim [apostelen] belijdende Joden waren en dat ook B’rit haChadasha [het Nieuwe Testament] deel uitmaakt van de Joodse heilige geschriften en dat een zekere kennis van het Jodendom een eerste vereiste is voor het verstaan van de B’sora tova [het Evangelie].

Bron: Werner Stauder

Send this to friend

Spring naar werkbalk