Luther en Hitler
januari 17, 2016
Sabbatsrust voor Gods volk – C.H. Spurgeon
januari 18, 2016
Show all

Concilie van nicea 325 NC. van keizer Constantijn

Eén van de grootste antisemitische kerkelijke dwalingen in de geschiedenis: Het concilie van nicea 325 NC. Er werden allerlei discriminerende maatregelen genomen. Vooral gericht tegen Joden.

Het concilie van Nicea (325 na Christus) bepaalde dat overal op dezelfde datum Pasen moest worden gevierd, en wel op de eerste zondag na de 14e van de eerste Joodse vastenmaand Nisan. Dit is de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente. Daarmee was het paaspleit beslecht. De kerken in het Oosten werden in het ongelijk gesteld. Hiermee was de band tussen Pesach en Pasen officieel doorgesneden. De datum van Pasen werd vastgelegd en dat beruste op een compromis tussen de bisschoppen. Daarmee rekent Constantijn nog eens af met de invloed van het Jodendom want de keizer dwong van het eerste concilie van Nicea het verbod af Pasen te vieren op het joodse Pesach, op 14 Nissan. Naast zijn het verbod aan de christenen zich te bekeren tot het Jodendom en het verbod aan de joden christenen als slaven te hebben of slaven te besnijden maakt dit duidelijk dat de joden vijanden van het Romeinse Rijk blijven. De christenen krijgen vanaf nu een veel betere behandeling en kunnen vrij bijeenkomen waar dat voor de joden niet het geval was.

Uit de synode van Nicea in 325 : “want het zou buiten elke maatstaf ongepast zijn als wij op het heiligste van alle feesten de gewoonten van de Joden zouden volgen. Laten wij daarom niets gemeen hebben met dat afschuwelijke volk “

De Romeinse Keizer Constantijn verheft het Christendom tot Staatsgodsdienst met alle gevolgen er bij Ik doe afstand van alle gebruiken, rituelen, legalisme, het feest der Ongezuurde Broden, het offeren van de lammeren door de Hebreeërs en alle andere feesten van de Hebreeërs, offeranden, gebeden, toewijdingen, reinigingen, heiligingen, verzoeningen, vasten en nieuwe manen, sabbatten en bijgeloof, lofzangen, kantieken, inachtnemingen en synagogen, absoluut alles dat Joods is, elke Wet, ritueel en gebruik. Indien ik dit nadien wens te ontkennen en wens terug te keren tot het Joodse Bijgeloof, of indien ik blijk de maaltijd te gebruiken met Joden, of met hen feest, of indien ik mij heimelijk bekeer en de Christelijke religie veroordeel in plaats van hun ijdele geloof openlijk af te keuren en te veroordelen, laat dan het beven van Cain en de melaatsheid van Gehazi mij overkomen, net als de wettige straf waaraan ik mijzelf schuldig erken. En mag ik een vloek zijn in de komende wereld en mag mijn ziel zich neerzetten met Satan en de duivels.

Hieronder nog een kleine greep uit de anti-Semitische Christelijke wetten uit het Christelijke Europa van de Middeleeuwen die wellicht nog steeds een negatieve invloed hebben op gelovigen.

326-330: Concilie van Antiochië:
“Een ieder die de 14e Nissan viert, en daarmee het Joodse Pesach, wordt ge-excommuniceert

306 Concilie van Elvira:
Joden en Christenen moeten apart van elkaar blijven. Christenen mogen niet met Joden eten en mogen niet met Joden trouwen.”

325 Concilie van Nicea:
“Ons Christelijke Paasfeest moet voortaan gescheiden worden van het Joodse Pesach. Het is ongelofelijk gruwelijk dat wij op dit heilige feest de gewoonten van de Joden zouden moeten onderhouden”

337 Keizer Constantijn:
“Alle Joden en Christenen die met elkaar getrouwd zijn, worden tot de doodstraf veroordeeld”

343 Synode van Laodicea:
“Het is illegaal om de Joodse feesten te vieren en om in z’n algemeenheid met Joden te feesten”

Marc Verhoeven: Om het Concilie van Nicea te kunnen begrijpen moeten we tenminste Constantijn begrijpen en wat plaatsvond. In 312 n.C. claimde Constantijn een visioen van God: de
gedaante van een kruis vóór de zon. Velen geloven dat hij toen zijn bekering tot het Christendom annonceerde. Constantijn zag een vlammend kruis in de lucht met in het Grieks de woorden
en toutoi nika -in dit teken overwinnen. De volgende ochtend vroeg (dit volgens Eusebius) droomde Constantijn dat een stem hem beval de letter X met een lijn erdoor die gekruld is aan de bovenkant op de schilden van de soldaten te schilderen … [de letters chi (X) en rho (P), als de beginletters van Christos]. Hij hoorde een stem zeggen dat hij in dit teken zou overwinnen. De overwinning die hij behaalde werd direct gelinkt aan het teken dat hij gezien had. Het feit dat Constantijn het kruis en de zon samen zag kan verklaren waarom hij de Romeinse zonnegod aanbad, terwijl hij tegelijk beleed een christen te zijn om politieke en religieuze eenheid te brengen in zijn rijk. Constantijn bouwde een triomfboog die de zonnegod afbeeldde, en zijn munten hadden een afbeelding van de zon. Hij maakte ook een standbeeld van de zonnegod met zijn eigen gelaat erop, voor zijn nieuwe stad Constantinopel. Onder Constantijn, in 312 n.C., werd het Christendom geadopteerd door Rome. Hij herriep de vervolgingsedicten van Diocletianus. Constantijn ‘christianiseerde’ het Romeinse rijk en maakte het Christendom tot staatsreligie. Maar hij paganiseerde ook het Christendom in Rome. Constantijns plan om eenheid en vrede te hebb en in zijn rijk bereikte zijn doel en een ‘gechristianiseerd Rome’ en een politieke kerk maakten zich op om te regeren.
Satan begon een proces van bederf van binnenin. Het heidense systeem infiltreerde langzaam in de Kerk, en de Kerk verenigde zich met het wereldse politieke systeem. Mensen werden tot christen gedoopt en hun heidense religie fuseerde met de Kerk. Heiligen werden vereerd, beelden kwamen de Kerk binnen onder christelijke namen, en ook werden relieken aanbeden. In de Oosterse Orthodoxie hadden iconen intrinsieke kracht. Historici zijn verdeeld over de vraag of Constantijn wel echt een christen werd. Zijn karakter weerspiegelde zeker niet de leringen van Jezus Christus
. Constantijn was ijdel, gewelddadig en bijgelovig. Constantijn wachtte tot hij op zijn sterfbed lag vooraleer te vragen gedoopt te worden. Het Christendom werd ‘politiek correct’. Veel mensen kwamen de Kerk binnen voor andere redenen dan vergiffenis van zonden en heiliging. Constantijn trok zich niet zoveel aan van theologische kwesties als hij deed voor het behouden van de vrede en voor zijn machtsspel. De opvolgende pausen claimden tenslotte de keizerlijke titels voor zichzelf: Pontifex maximus en Plaatsvervanger van Christus.

Plaats een opmerking

Send this to friend

Spring naar werkbalk